Όταν το σύστημα περιφρονεί κατάμουτρα την κοινωνία και την Πίστη της….
Η απόφαση του Πανεπιστημίου Κύπρου να φιλοξενήσει εκδήλωση με ομιλητή τον –κακώς– πολυσυζητημένο εικαστικό Γ. Γαβριήλ, υπό τον τίτλο «Η τέχνη στην πολιτική», δεν αποτελεί απλώς μια αμφιλεγόμενη επιλογή. Αποτελεί ακόμη έναν κρίκο σε μια αλυσίδα ενεργειών που αποδεικνύουν ότι το σύστημα της ανώτατης παιδείας έχει απομακρυνθεί επικίνδυνα από την κοινωνία που υποτίθεται πως υπηρετεί.
Παρά τις έντονες αντιδράσεις φοιτητών και τις αρχικές ενστάσεις που εκφράστηκαν, οι αρμόδιοι επιλέγουν να προχωρήσουν κανονικά με την εκδήλωση, αγνοώντας επιδεικτικά την υπόληψη και την αξιοπρέπεια όσων αισθάνονται ότι η συγκεκριμένη επιλογή τους προσβάλλει και τους αδικεί.
Υπενθυμίζεται ότι δύο πολιτικά κόμματα της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν καταθέσει επίσημες καταγγελίες εις βάρος του συγκεκριμένου καλλιτέχνη, για ζητήματα που άπτονται διατάξεων του Ποινικού Κώδικα Κύπρου. Την ίδια ώρα, βουλευτές από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους έχουν προχωρήσει σε περαιτέρω καταγγελίες και παρεμβάσεις σε βάρος του καλλιτέχνη, στο πλαίσιο των σκανδάλων που βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη στη χώρα. Τα ζητήματα αυτά εκκρεμούν καθώς βρίσκονται υπό διερεύνηση και αποτελούν αντικείμενο έντονου δημόσιου προβληματισμού.
Παρά το βαρύ αυτό πλαίσιο, το Πανεπιστήμιο Κύπρου επέλεξε να προσφέρει θεσμικό βήμα και κύρος, αγνοώντας τόσο το κοινωνικό κλίμα όσο και το αίσθημα ευθύνης που όφειλε να το διακρίνει. Η επιλογή αυτή δεν είναι ουδέτερη· δημιουργεί εύλογα την εντύπωση ότι το πανεπιστήμιο λειτουργεί ως χώρος κανονικοποίησης και εξωραϊσμού προσώπων και πρακτικών, την ώρα που η κοινωνία απαιτεί διαφάνεια και λογοδοσία.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και το γεγονός ότι η εν λόγω εκδήλωση έχει ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και εντός του ίδιου του Πανεπιστημίου, με διαφορετικές φοιτητικές παρατάξεις να εκφράζουν αντίθετες θέσεις. Το αποτέλεσμα είναι ο διχασμός και η ανησυχία να εντείνονται όχι μόνο στην κοινωνία, αλλά και στον ίδιο τον ακαδημαϊκό χώρο, ο οποίος θα έπρεπε να λειτουργεί ενωτικά και όχι διαλυτικά.
Η αφίσα της εκδήλωσης, με την απεικόνιση του Χριστού κρεμασμένου σε μεταλλική περίφραξη, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι δεν πρόκειται απλώς για «τέχνη», αλλά για συνειδητή πρόκληση. Το θρησκευτικό συναίσθημα των Ορθοδόξων Χριστιανών δεν είναι εργαλείο χειραγώγησης ούτε πεδίο ιδεολογικών πειραματισμών. Και σίγουρα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως κάτι δευτερεύον ή αναλώσιμο μέσα στους χώρους της ανώτατης παιδείας.
Εδώ αναδεικνύεται το βαθύτερο πρόβλημα: μια παιδεία που, αντί να μορφώνει με σεβασμό και ενσυναίσθηση, περιθωριοποιεί και περιφρονεί. Μια παιδεία που διδάσκει ανοχή για όλους, εκτός από εκείνους που τολμούν να δηλώνουν Χριστιανοί. Μια παιδεία που μιλά για δικαιώματα και ελευθερίες, αλλά σιωπά όταν προσβάλλεται η Πίστη και η ταυτότητα της πλειοψηφίας της κοινωνίας.
Καλούμε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να ανακαλέσουν άμεσα την εν λόγω εκδήλωση. Όχι ως πράξη λογοκρισίας, αλλά ως πράξη ευθύνης, σεβασμού και θεσμικής ωριμότητας. Το Πανεπιστήμιο Κύπρου οφείλει να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του: να υπηρετεί την Παιδεία και την κοινωνία, κι όχι να λειτουργεί ως εργαλείο πρόκλησης, ιδεολογικής επιβολής και απαξίωσης των αξιών μας.
Η σιωπή και η αδιαφορία του συστήματος δεν μας εκπλήσσουν πια.
Αυτό που δεν θα αποδεχθούμε είναι η περιφρόνηση.
Όχι επειδή διαφωνούμε πολιτικά, αλλά επειδή πιστεύουμε στον Χριστό.
