Υπάρχουν άνθρωποι που δεν περιμένουν την κατάλληλη στιγμή. Τη δημιουργούν. Η Μαρίνα Χρυσή ανήκει σε αυτή τη γενιά νέων δημιουργών που δεν αρκούνται στο να ονειρεύονται, αλλά παίρνουν τα όνειρα, τα κάνουν λέξεις, έργο και τελικά πράξη.
«Ονομάζομαι Μαρίνα Χρυσή και γεννήθηκα το 1996 στη Λευκωσία», μας λέει στην αρχή της συνέντευξής μας. Πίσω όμως από αυτή την απλή σύσταση κρύβεται μια πολυδιάστατη διαδρομή: ακαδημαϊκή, συγγραφική, ποιητική και πλέον εκδοτική. Η Μαρίνα είναι κάτοχος πτυχίου Διοίκησης Επιχειρήσεων και Δημόσιας Διοίκησης από το Πανεπιστήμιο Κύπρου, μεταπτυχιακού στις Δημόσιες Σχέσεις και την Εταιρική Επικοινωνία, καθώς και διδακτορικού στο Μάρκετινγκ από το Πανεπιστήμιο του Leeds στο Ηνωμένο Βασίλειο.
«Από μικρή ένιωθα ευτυχία όταν έγραφα»
Η αγάπη της για το γράψιμο γεννήθηκε από πολύ νωρίς. «Τα Ελληνικά ήταν πάντα το αγαπημένο μου μάθημα», αναφέρει. Το γράψιμο δεν ήταν απλώς δεξιότητα, ήταν ο τρόπος έκφρασης της. Κατά τη διάρκεια των πανεπιστημιακών της σπουδών, αναζήτησε μια δημιουργική διέξοδο και τη βρήκε μέσα από την αρθρογραφία στο StudentLife.com.cy, ενώ αργότερα, ζώντας στο εξωτερικό, η ανάγκη της να συνδεθεί με τις ρίζες της την οδήγησε στη δημιουργία της σελίδας Κυπριακή Ερωτική Ποίηση.
Η δημιουργικότητα της δεν περιορίστηκε ποτέ στα λόγια. Από την ποίηση στην κυπριακή διάλεκτο, μέχρι τους πίνακες σε καμβά, η Μαρίνα συνδέει την παράδοση με τη σύγχρονη αισθητική, δημιουργώντας έργα που μιλούν στην ψυχή κάθε αναγνώστη και θεατή. Εκ τοτε προσθέτει στη συλλογή της το μυθιστόρημα “Ελπίδα” και τη ποιητική συλλογή στην κυπριακή διάλεκτο «Ορπίδα».
Από την ποίηση στο μυθιστόρημα «Ελπίδα»
Η Μαρίνα επέλεξε να συστηθεί στο αναγνωστικό κοινό με το πρώτο της λογοτεχνικό μυθιστόρημα. Η έμπνευση για την “Ελπίδα” γεννήθηκε κατά την πενταετή παραμονή της στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου όπως μας εξηγεί, έζησε σε ένα έντονα πολυπολιτισμικό περιβάλλον που της άλλαξε εντελώς τον τρόπο που έβλεπε τον κόσμο.
«Άλλαξαν οι απόψεις μου, οι σκέψεις μου, τα πιστεύω μου».
Οι εμπειρίες που έζησα, οι άνθρωποι που αγκάλιασα, τα συναισθήματα που βίωσα ήταν αρκετά για να με ωθήσουν να γράψω αυτό το μυθιστόρημα έτσι ώστε να μεταφέρω όλα αυτά που αντιλήφθηκα σχετικά με την διαφορετικότητα, σε όσο παραπάνω κόσμο γίνεται.
Το μιθυστόρημα “Ελπίδα” αφηγείται τον έρωτα μιας Κύπριας και ενός Παλαιστίνιου στο Λονδίνο και φέρνει στο προσκήνιο ζητήματα ρατσισμού, προκαταλήψεων και κοινωνικών στερεοτύπων. Γραμμένο στη νεοελληνική γλώσσα και εμπλουτισμένο με ποιήματα τόσο στη νεοελληνική όσο και στην κυπριακή διάλεκτο, το έργο επιχειρεί να ενώσει διαφορετικούς κόσμους, κουλτούρες και ιστορίες.
«Άρχισα να γράφω την Ελπίδα για να εμπνεύσω τον σεβασμό προς τον άλλο και την ελπίδα ότι κάποτε θα αγαπούμε περισσότερο απ’ όσο ξέρουμε να μισούμε»
Η τόλμη της αυτοέκδοσης
Η δημοσιοποίηση ενός προσωπικού έργου απαιτεί θάρρος και τόλμη. Και η Μαρίνα το τόλμησε, επιλέγοντας τον δύσκολο δρόμο της αυτοέκδοσης. Όλες οι διαδικασίες επιμέλειας, σελιδοποίησης, τυπώματος, και προώθησης του βιβλίου της, πέρασαν αποκλειστικά από τα χέρια της.
Αλήθεια, αν καταφέρω να κάνω έστω και έναν άνθρωπο που διάβασε ή θα διαβάσει την Ελπίδα να απαλλαγεί από μερικά στερεότυπα και προκαταλήψεις σχετικά με την διαφορετικότητα, σημαίνει πραγματικά ότι πέτυχα τον σκοπό μου ως συγγραφέας και ως άνθρωπος.
Εκδόσεις ΑΖΙΝΑ: η σπίθα που έγινε φλόγα
Το 2026, η ανάγκη της Μαρίνας να στηρίξει τη δημιουργία και πέρα από τον εαυτό της, παίρνει μορφή μέσα από τις Εκδόσεις ΑΖΙΝΑ. Η λέξη «αζίνα», από την κυπριακή διάλεκτο, σημαίνει φλόγα που ανάβει μέσα σε κάθε βιβλίο, όταν γεννιέται μέσα σε κάθε δημιουργό.
Ως Εκδόσεις ΑΖΙΝΑ, η Μαρίνα και η ομάδα της, ανακοίνωσαν ότι πρόκειται να ασχολούνται με την έκδοση λογοτεχνικών βιβλίων και ποιητικών συλλογών, τόσο στην κυπριακή διάλεκτο όσο και στη νεοελληνική, με ξεκάθαρο στόχο την ανάδειξη του συγγραφικού ταλέντου και των ιστοριών του τόπου μας.
Αποστολή μας είναι να βοηθάμε αυτή τη σπίθα να λάμψει» Να δίνουμε χώρο σε φωνές που κουβαλούν φως, αλλά ίσως χρειάζονται ένα χέρι για να ανάψουν το πρώτο σπίρτο. Η ΑΖΙΝΑ δεν είναι απλώς ένας εκδοτικός οίκος· είναι μια πρόσκληση στη δημιουργία, στη μνήμη, στην ταυτότητα και στη σύγχρονη κυπριακή έκφραση.
Η ελπίδα δεν πεθαίνει, μας περιμένει…
Όταν τη ρωτάμε αν τελικά η ελπίδα πεθαίνει, η απάντησή της είναι ξεκάθαρη:
«Η ελπίδα πάντα υπήρχε και θα συνεχίσει να υπάρχει. Όμως δεν αρκεί από μόνη της. Εμείς πρέπει να τη χρησιμοποιήσουμε ως όπλο για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι».
Μέσα από το έργο της, η Μαρίνα δείχνει στους νέους ότι η δημιουργικότητα δεν έχει όρια. Βρες τη φλόγα μέσα σου, ανάψ’ την και δες πώς μπορεί να φωτίσει τον κόσμο γύρω σου.