ΦΤΑΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ!
Ας το πούμε χωρίς περιστροφές:
σε όσους πολιτικούς ενεπλάκησαν και βούλιαξαν τη χώρα στη διαφθορά, λείπει το φιλότιμο! Και όταν λείπει το φιλότιμο από τον άνθρωπο… είναι απλά ανάξιος! Η διαφθορά δεν αποκαλύπτεται μόνο με έναν τρόπο. Συνήθως βγαίνει στην επιφάνεια όταν σπάνε ταυτόχρονα πολλά “φράγματα” — αυτό ακριβώς βιώνουμε σήμερα μέσα στο διαρκές σκάνδαλο της πολιτικής σκηνής στην Κύπρο. Όχι επειδή «έτυχε», αλλά επειδή κάποιοι δεν ένιωσαν ποτέ πραγματική ευθύνη απέναντι στην ίδια την κοινωνία που τους εμπιστεύτηκε. Και μέσα σε όλο αυτό το χάος, στο πνεύμα του «απόν αντρέπεται ο κόσμος εν δικός του», έχει τεράστια σημασία το πώς επιλέγει να συμπεριφέρεται η πολιτεία και οι θεσμοί της, καθώς η ίδια η κοινωνία που υποτίθεται πως υπηρετεί δείχνει πλέον στάση απαξίωσης και περιφρόνησης απανταχού.
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΑΣ ΣΙΧΑΘΗΚΕ!
Ως νέοι και υπεύθυνοι πολίτες, δεν πρέπει να είμαστε ούτε αδιάφοροι ούτε αφελείς. Δεν αντιδράμε απλώς αυτή τη φορά. Συμμετέχουμε ενεργά, παίρνουμε θέση και καθώς παρακολουθούμε τα γεγονότα να ξεδιπλώνονται σε ολόκληρο τον πλανήτη, διακρίνουμε ξεκάθαρα πώς ενεργούν τα κόμματα και οι κύριοι αντιπρόσωποί τους — πώς αλλάζουν τον λόγο τους ανάλογα με το συμφέρον τους, πώς αυτοανακηρύσσονται κήρυκες τυφλών συμπερασμάτων, επιδεικτικά ανόητοι, καθώς ισχυρίζονται ότι πορεύονται στη «σωστή» πλευρά της ιστορίας καθώς όλοι γνωρίζουμε πως τυφλός που οδηγεί τυφλό, τον πάει ευθεία στον γκρεμό.
Αυτό που με εξοργίζει όμως περισσότερο, είναι το πώς θυμούνται να επικαλεστούν τις αξίες και να μιλήσουν για ηθική, όταν βολεύει στο αφήγημά τους. Μα πόση ηθική υποκρισία πια!
Ο δημόσιος λόγος, κύριοι, οφείλει να σέβεται τη νοημοσύνη των πολιτών. Δεν είμαστε όλοι ανίκανοι να διακρίνουμε πότε ένα θέμα εργαλειοποιείται πολιτικά, πότε στήνεται με υπερβολή και πότε η ηθική και οι ευαισθησίες χρησιμοποιούνται επιλεκτικά. Όταν κάποιοι ξεγυμνώνονται πολιτικά, δεν μπορείς πια να κρυφτείς πίσω από δελτία Τύπου και στημένες δηλώσεις, χρησιμοποιώντας την επίκληση στο «συναίσθημα».
ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ!
Η κοινωνία βλέπει. Κρίνει. Και —το πιο επικίνδυνο για εσάς— θυμάται!
Ωστόσο, αυτό αναδυκνύουν οι τάσεις και οι συμπεριφορές των πολιτών, όπως διακρίνονται μέσα από τα διάφορα σχόλια που αφήνει ο κόσμος στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Ειδικά ενόψει προεκλογικών, τα πράγματα γίνονται όλο και πιο ξεκάθαρα:
οι μύγες πάνε πάντα στις ακαθαρσίες,
οι μέλισσες ψάχνουν τη γύρη στα λουλούδια. Υπάρχει αυτή η διαφορά.
Και σήμερα είναι τόσο αισθητή, τόσο εύκολα διακριτή μέσα σε ένα τόσο αποκαλυπτικό ψηφιακό περιβάλλον!
Η εποχή των ‘social media’ παίζει τον πιο καθοριστικό ρόλο.
Η εποχή των ‘social media’ δεν συγχωρεί. Η πληροφορία κυκλοφορεί άμεσα, καταγράφεται εύκολα, διαμοιράζεται στοχευμένα και όταν οι μάσκες πέφτουν αβίαστα, σε κάποιους το μόνο που αξίζει είναι το «φτύσιμο». Όταν οι μάσκες πέφτουν- η συλλογική συνείδηση ανυψώνεται — και αυτό είναι κάτι που ποτέ δεν ξεχνιέται, γιατί ποτέ δεν χάννεται!
Από την εποχή της τηλεόρασης – μέχρι σήμερα, η πολιτική σκηνή επιδεικνύει ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή σε Facebook, Instagram, TikTok και άλλα ΜΚΔ. Μια <νέα εποχή> αναδύεται και σε αυτήν οι νέοι κρατούν τα ινία — όσο κι αν αυτό ενοχλεί και τρομάζει κάποιους που είχαν μάθει να κινούνται στο σκοτάδι για δεκαετίες. Κάποιοι παραμένουν κολλημένοι σε ιδεολογίες και κομματικές γραμμές, λειτουργώντας ως η πιστή χειραγωγούμενη μάζα αμνοεριφίων που μένουν κλεισμένοι στο μαντρί, μόνο και μόνο επειδή τους ταΐζουν σανό.
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΞΥΠΝΗΣΕ!
Καθώς η νεολαία είναι εκ φύσεως υπερδραστήρια στα ‘social media’, παρακολουθεί σε «real time» τα «virtual» παιχνίδια που στήνονται εις βάρος πολιτικών προσώπων: ποιος υποθάλπει ποιον, ποιος υποστηρίζει από πού, ποιος στήνει βολικά αφηγήματα για να μας αποφύγει και ποιος προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη δική ΜΑΣ αγανάκτηση, την ώρα που το ίδιο το σύστημα είναι αυτό που καταρρέει. Κάποιοι γνωστοί γελοίοι θα έπρεπε να αποφεύγουν τις περαιτέρω δημόσιες και μικροπρεπείς τοποθετήσεις, οι οποίες δεν μας απογοητεύουν απλά, αλλά μας εξοργίζουν ακόμη περισσότερο!
Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο, διαμορφώνεται όμως μια ξεκάθαρη άποψη σε μεγάλη πλειοψηφία της κυπριακής κοινωνίας: ότι το ΕΛΑΜ, είτε συμφωνεί κανείς είτε όχι πολιτικά, δεν κυβέρνησε ποτέ και δεν συνδέθηκε με τα σκάνδαλα που κατέστρεψαν τη χώρα και σχετίστηκαν με διαφθορά. Δεν διαχειρίστηκε δημόσιο χρήμα, δεν υπέγραψε συμβάσεις και δεν συμμετείχε σε προγράμματα που οδήγησαν σε διεθνή διασυρμό και οικονομική κατάρρευση.
Για πολλούς νέους, αυτό το γεγονός τοποθετεί το ΕΛΑΜ εκτός του διεφθαρμένου πολιτικού κύκλου που σημάδεψε την Κυπριακή Δημοκρατία: Συνεργατισμός, χρυσά διαβατήρια, Focus, Μαρί, Δρομολαξιά. Πολλά λόγια, πολλές υποσχέσεις, ελάχιστες ευθύνες από τους υπεύθυνους. Μια μόνιμη αίσθηση ατιμωρησίας που δηλητηριάζει, εξ ορισμού, την ίδια τη Δημοκρατία.
Αν και η νομική δικαιοσύνη μπορεί να καθυστερεί και να αποδυναμώνεται μέσα στις διαπλοκές της διαφθοράς και στα πολιτικά παιχνίδια, υπάρχει κάτι που δεν παραγράφεται:
Η Μνήμη και η Θεία Δικαιοσύνη!
Δεν ξεχνά ποτέ. Δεν συγχωρεί εύκολα. Δεν χαρίζεται απλά.
Είμαστε όλοι μέρος της.
