Καλωσορίσατε στη Δημοκρατία του Timeline!! Από τα Δικαστήρια στα Σχόλια: Αθώος ή Ένοχος; Ρώτα τα Σχόλια!
Ζούμε σε μια εποχή όπου όταν συμβεί κάτι σοβαρό στην Κύπρο, δεν αναρωτιόμαστε πια «τι λέει ο νόμος;» ή «τι θα κάνει η Δικαιοσύνη;», αλλά ανοίγουμε Facebook, Instagram, TikTok και ραδιόφωνο για να δούμε ποια θα είναι η λαϊκή απόφαση της ημέρας…. γιατί κάπως έτσι λειτουργεί πλέον το σύστημα: η Πολιτεία απουσιάζει, η Δικαιοσύνη καθυστερεί και το κενό καλύπτει… η αρχική μας σελίδα!
Οι νόμοι υπάρχουν θεωρητικά, αλλά παρουσιάζονται ως άγραφοι, κι όταν οι νόμοι δεν μιλούν… μιλούν τα σχόλια στο φεησμπουκ! Όταν η Δικαιοσύνη δεν αποφασίζει, αποφασίζουν τα likes και τα reactions (κάθε emoji και φατσούλα, προσδιορίζει τη σημασία και το βάρος της αντίδρασης). Όταν το κράτος δεν βάζει όρια, τα όρια τα βάζει –ή τα καταργεί– η κοινή γνώμη. Κι όλα αυτά, στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.
Κύπρος, πολιτεία οεο;
Έτσι στήνονται τα σύγχρονα λαϊκά δικαστήρια. Όχι σε πλατείες, όχι σε αίθουσες δικαστηρίων, αλλά σε stories, reels, podcasts, panels, ραδιοφωνικές γραμμές και αναρτήσεις με κεφαλαία γράμματα, με πολλά θαυμαστικά, μπινελίκια και ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ!!!!
Ζήτω η Ελευθερία της Έκφρασης–Όταν η Πολιτεία σωπαίνει, το Facebook φωνάζει.
Σε κάθε έντονη κοινωνική υπόθεση βλέπουμε το ίδιο μοτίβο να επαναλαμβάνεται σχεδόν μηχανικά. Ένα περιστατικό ξεσπά κι ανοίγεις αμέσως X και FB. Η Πολιτεία δεν τοποθετείται άμεσα, δεν ξεκαθαρίζει, δεν οριοθετεί. Η Δικαιοσύνη κρατά αποστάσεις και χρονοτριβεί. Και μέχρι να αποφανθεί, αν ποτέ αποφανθεί, η κοινωνία έχει ήδη χωριστεί σε στρατόπεδα, έχει θυμώσει, έχει προσβληθεί, έχει κουραστεί και έχει χάσει την εμπιστοσύνη της προς τους θεσμούς ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ…και ούτε θέλω να φαντάζομαι που μπορέι να μας οδηγήσει όλο αυτό.
Και μετά απορούμε γιατί είμαστε διχασμένοι.
ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ;
Πολίτης-ακτιβιστής σχολιάζει δημόσια τη γνωστή σύζυγο του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ένα ζήτημα που σε μια οργανωμένη Πολιτεία θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί με σαφή θεσμικό τρόπο, με ξεκάθαρα όρια λόγου, ευθύνης και προστασίας των ανθρώπων. Αντ’ αυτού, παρακολουθήσαμε ραδιοφωνικά λαϊκά δικαστήρια, εκπομπές επί εκπομπών, παρουσιαστές σε ρόλο δικαστή, ακροατές σε ρόλο ενόρκων και μια κοινωνία να τσακώνεται για το ποιος έχει δίκιο. Δεν αρκούν όλα αυτά, η κοινή γνώμη εξακολουθεί να διχάζεται.
ΚΥΠΡΟΣ 2025-2026
Η Πολιτεία απούσα. Η Δικαιοσύνη σιωπηλή. Το αποτέλεσμα; Μια ακόμα διχασμένη κοινή γνώμη και καμία ουσιαστική απάντηση. Κανείς δεν δικαιώθηκε πραγματικά και κανείς δεν προστατεύτηκε θεσμικά. Μόνο φασαρία. Κατσιάρισμα που λέμε στα Κυπριακά.
Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ
Ζωγράφος απεικονίζει τον Χριστό με τρόπο που προσβάλλει χιλιάδες πιστούς. Αντί για σοβαρό θεσμικό διάλογο γύρω από τα όρια της τέχνης, της ελευθερίας έκφρασης και του σεβασμού της κοινωνίας, η συζήτηση καταλήγει –πού αλλού– στα social media.
Από τη μία «είναι ελευθερία έκφρασης», από την άλλη «είναι προσβολή», από τη μία το “δικαίωμα” του καθενός, από την άλλη η αδικία προς μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Και κάπου ανάμεσα, η Πολιτεία ξανά δεν παίρνει ξεκάθαρη θέση. Υποστηρίζεται το άτομο που είναι θύτης, ως τελικά το θύμα, όχι το κοινωνικό σύνολο. Δεν χαράσσεται γραμμή, δεν μπαίνουν όρια, δεν προστατεύεται η κοινωνική συνοχή.
Το μήνυμα που μας περνάτε είναι απλό αλλά και ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ:
<<Ο καθένας να κάνει ό,τι θέλει και ας αφήνουμε την κοινωνία να τσακώνεται μόνη της>>
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΕ SLOW MOTION…
Όλα αυτά μας οδηγούν σε ένα βασικό αλλά ανησυχητικό ερώτημα: υπάρχει κράτος που λειτουργεί όταν χρειάζεται; Υπάρχουν νόμοι που εφαρμόζονται; Υπάρχει Δικαιοσύνη που αποδίδεται στον χρόνο που απαιτεί η κοινωνία;
Γιατί όταν η Δικαιοσύνη έρχεται μετά από δεκαετίες, δεν αποδίδει δικαιοσύνη· απλώς καταγράφει ιστορία, επαναλήψεις και αντιδράσεις. Και σε μια εποχή άμεσης πληροφορίας, έντονων κοινωνικών εντάσεων και εύθραυστης συνοχής, η καθυστέρηση δεν είναι ουδετερότητα. Είναι αποτυχία του συστήματος να παρέχει την ασφάλεια που χρειάζεται ο κάθε πολίτης.
Αν αύριο η Πολιτεία εξακολουθεί να αδυνατεί να θέσει όρια, να προστατεύσει την κοινωνική συνοχή, να διατηρήσει ειρήνη και τάξη, τότε δεν πρέπει να μας εκπλήξει αν οι πολίτες αρχίσουν να παίρνουν την δικαιοσύνη στα χέρια τους…. κάτι που έχουμε δεί να συμβαίνει ξανά στη Κύπρο. Αυτό δεν φέρνει πραγματικά τη δημοκρατία, αλλά μας παροτρύνει σ’ ένα χάος, που αργά και βασανιστηκά μας οδηγείτε.
Τελικό συμπέρασμα, χωρίς φίλτρα:
Αν δεν υπάρχουν νόμοι και πότε πρέπει να εφαρμόζονται,
αν δεν υπάρχει Πολιτεία που παρεμβαίνει την ώρα της κρίσης,
αν δεν υπάρχει Δικαιοσύνη που λειτουργεί υπέρ του δικαίου,
τότε ας είμαστε ειλικρινείς. Κλείστε τα ΟΛΟΙ και πηγαίνετε σπίτι σας!!!
Γιατί πλέον ζούμε επίσημα στη Δημοκρατική Μπανανία των Σχολίων, όπου η απόφαση βγαίνει με likes, η καταδίκη με shares και η λογική μας χάνεται κάπου στο πολύ scroll…..
… όμως η απώλεια της λογικής δεν φέρνει απλά το χάος· είναι η προετοιμασία μιας επικίνδυνης έκρηξης συλλογικής τρέλας.
Αν δεν θέλουμε η Κύπρος να γίνει Βενεζουέλα ή απλά να μοιάσουμε με Ιράν, γιατί ίσως η μόνη μας διέξοδος τελικά να είναι η προσωρινή διακοπή δικτύου….
Μέχρι τότε, τα Λαϊκά Δικαστήρια του Φεησμπουκ θα συνεχίσουν να λειτουργούν καθημερινά.